Na drogach Gruzji

AdobeStock

Podróż samochodem przez Kaukaz to przygoda. Na szczęście raczej z gatunku ciekawych niż ekstremalnych. Jednak wcześniej trzeba się przygotować.

Leżący pomiędzy Małym a Wielkim Kaukazem górski kraj oferuje piękne i niezapomniane widoki w trudno dostępnych miejscach. To kraj, który zdecydowanie warto zwiedzać samemu – samochodem, by dojechać tam, gdzie słabo rozwinięta komunikacja publiczna zwyczajnie nas nie zawiezie. Nie ma co się przerażać opowieściami o legendarnej fantazji gruzińskich kierowców. Sporo w tym mitu i przesady, bo tak naprawdę jednak nie ma tragedii. No, może z wyjątkiem szoferów słynnych „marszrutek”. To busiki w przeróżnym stanie technicznym, które w dużej części są podstawowym środkiem zbiorowej komunikacji międzymiastowej. Czasem wręcz trzymające się na przysłowiową taśmę klejąca i trytytkę. Nie tylko ich stan techniczny potrafi przerazić. Sami kierowcy też, bo po górskich serpentynach jeżdżą bez najmniejszego marginesu na błąd – czy to swój, czy jadącego z przeciwka pojazdu. Niektórzy potrafią też wspomagać się leczniczymi nalewkami, które pomagają im pozbyć się strachu i zdrowego rozsądku. Mogą sobie na to swobodnie pozwolić, ponieważ mają pewność, że panowie w niebieskich mundurach nie będą reagować.

W Gruzji nie ma drogówki. Serio. Taka jednostka w strukturach tamtejszej policji nie istnieje. Całą formację jednym pociągnięciem pióra rozwiązał poprzedni prezydent Michael Saakaszwili. Trzeba przyznać, że miał dobry powód. Nawet nie chodzi o to, że była skorumpowana. Nie. Gruzińscy policjanci szli o wiele dalej niż przyjmowanie łapówek. Oni zwyczajnie wymuszali pieniądze od każdego napotkanego kierowcy, którego udało im się zatrzymać. Stali się zwyczajnymi drogowymi rozbójnikami. Więc teraz ich nie ma. Kontrole radarowe? Brak. Kontrole trzeźwości – też brak. Niestety.

Nie oznacza to jednak, że policji w ogóle przy drogach się nie spotka. Tyle że nawet jeżeli stoją na poboczu, to wykonują zupełnie inne zadania. Ich „drogówkowe” obowiązki ograniczają się wyłącznie do przyjazdu na miejsce wypadku i rozstrzygnięcie o winie. I skoro już poruszamy ten mało przyjemny temat, to w razie kolizji nie wolno przestawiać samochodu do czasu przyjazdu patrolu. Nawet jeżeli nie było żadnych ofiar, to jakakolwiek ingerencja czy usunięcie pojazdu z drogi jest w Gruzji przestępstwem. Traktuje się to jako utrudnianie dochodzenia i karze z całą surowością. Jeżeli dojdzie więc do najgorszego, trzeba zostać na miejscu i kompletnie nie przejmować się tym, że tamuje się ruch. Takie są przepisy. Gdy już patrol dojedzie na miejsce, zwykle okazuje się bardzo pomocny i nie należy się obawiać żadnych dziwnych akcji ze strony stróżów prawa. Kłopoty mogą przyjść z zupełnie innej strony – ubezpieczenie OC jest nieobowiązkowe i wielu kierowców go po prostu nie posiada. Dlatego, wyruszając w drogę, lepiej mieć wykupiony w Polsce pełen pakiet i mieć pewność, że obejmuje on też ewentualne wypadki w krajach byłego ZSRR.

Asfalt, szuter i żwir

Gruzja była najbogatszą republiką ZSRR, a poziom zamożności mieszkańców budził zazdrość światowego proletariatu. Ale to się skończyło. Ostro i gwałtownie. Przez ostatnich 25 lat ten kaukaski kraj przeżywał permanentną zapaść. I to niestety wszędzie widać. Dopiero w ostatnich czasie coś zaczęło się poprawiać. Ale nie wszędzie i z pewnością nie na wielką skalę. Poza Tbilisi i Batumi nie uświadczyłem ani jednego nowego samochodu. Dosłownie. Nul, zero. Sklepy przypominają nasze wczesne lata 90., a część blokowisk w dużych miastach wygląda jakby się miała zaraz zawalić. Uzupełnianie ubytków w ścianach blachą falistą nie jest rzadkim widokiem.

Trudno więc się dziwić, że stan dróg jest fatalny. Nawet trasy łączące główne miasta nie trzymają standardu mazurskich dróg powiatowych. Jedyny wyjątek to nowa autostrada łącząca Tbilisi z niedalekim Gori. Cała reszta jest absolutnie beznadziejna.

Oznaczenia też mogą wprawiać w zakłopotanie. Gruzini mają swój własny alfabet i są z niego niezwykle dumni. Niestety, oznacza to, że czasem drogi oznaczone są wyłącznie pismem, które dla nas przypomina wijące się robaczki. Nie dotyczy to głównych tras i nazw miejscowości, ale w mniej uczęszczanych rejonach jest różnie. Czasem dwujęzyczne tablice pochodzą jeszcze z czasów ZSRR i napisy są po gruzińsku oraz w cyrylicy.

Poruszanie się poza miastem po zmroku niesie ze sobą dodatkowy dreszczyk emocji. Lokalni kierowcy nie zawsze używają świateł. Piesi też z założenia nie używają odblasków. Rowerzystów jest szczęśliwie niewielu. Jeżeli się ich spotyka, to raczej są to turyści, którzy uparli się pokonywać górskie przełęcze na dwóch kółkach. Największym zagrożeniem jednak nie są ludzie, a świnie i krowy. Zwierzęta puszczane są absolutnie samopas. I śmiało korzystają z tego prawa. Widok leżącej dokładnie na środku drogi szczęśliwej krasuli jest czymś normalnym. Klakson nie robi na niej żadnego wrażenia. W miastach do tego dochodzą jeszcze bezpańskie psy. Pojedynczo lub stadami.

Wyruszenie w trasę i liczenie na to, że zatankuje się po drodze, jest ryzykownym pomysłem. Czasem się to uda, czasem nie. W Gruzji infrastruktura jest mocno zróżnicowana i czasem przez wiele dziesiątków kilometrów można napotkać tylko ruiny dawnych stacji. Gdzie indziej zaś będą stały jedna przy drugiej.

Duży może więcej

Zdecydowanie polecam samochód terenowy. Im większy, tym lepiej. Nie tylko z powodu wszechobecnych dziur i wertepów. W Gruzji wciąż obowiązuje zasada „duży może więcej”. Poza tym, w niektóre piękne i malownicze rejony innym autem zwyczajnie nie da się wjechać. No, może jeszcze ładą. Łada zawsze da radę. Ale już zachodnie, delikatne wynalazki niekoniecznie.

Jeżeli zaś korzystamy z lokalnych wypożyczalni, to trzeba naprawdę dobrze sprawdzić stan samochodu. Po pierwsze – zwykle mają swoje lata i były eksploatowane bez wielkiego poszanowania. Popsuć może się w nich wszystko i w każdej chwili. Po drugie, część systemów może być już od początku niesprawna. Lepiej przekonać się o tym na parkingu przed biurem niż na krętych drogach Kaukazu.

Mogą Ci się również spodobać

Emirates mówią stop plastikowym słomkom

Dubajski przewoźnik pozbywa się plastikowych przedmiotów jednorazowego użytku z pokładów swoich samolotów. Z początkiem ...

W czerwcu zyskiwały noclegi nieskategoryzowane

Średnia cena noclegu w czerwcu wyniosła 256,04 złotych i była o 0,96 procent mniejsza ...

W biurach podróży powrót Hiszpanii

Kolejny tydzień spadku zainteresowania wyjazdami z biurami podróży. W ostatnim tygodniu nadwyżka nad zeszłym ...

Amadeus: Blockchain zmieni turystykę

Wyobraźmy sobie, że podczas kontroli na lotnisku udostępniamy dane z paszportu za pomocą aplikacji ...

Łódzki andel’s hotelem z pomysłem 10-lecia

Nagrodę specjalną, wyłanianą spośród zwycięzców poprzednich 10 edycji konkursu na „Hotel z pomysłem”, otrzymał ...

Boeing rekordowo szybko przeleciał nad Atlantykiem. Pomógł sztorm

Boeing 747 linii lotniczych British Airways ustanowił rekord czasu na trasie z Nowego Jorku ...