Krak des Chevaliers czeka na turystów

Wikipedia

Choć o wpisany na listę UNESCO zamek Krak des Chevaliers w zachodniej Syrii przez dwa lata toczyły się walki w syryjskiej wojnie domowej, nadal jest on atrakcyjny. Syryjczycy mają nadzieję, że już wkrótce powrócą tam turyści

Krak des Chevaliers można obecnie zwiedzać, ale tylko po uzyskaniu specjalnego pozwolenia od wojska syryjskiego. Przeważnie otrzymują je zorganizowane wycieczki syryjskie, np. szkolne, rzadziej indywidualni Syryjczycy, czasem również zagraniczni dziennikarze lub archeolodzy. Według Mustafy, miejscowego policjanta, na zamku już po jego odbiciu z rąk rebeliantów w 2014 roku, toczyły się prace archeologiczne zespołu węgierskiego i francuskiego. Węgierscy archeolodzy odkryli niedawno cmentarz sprzed 250 lat. Od 2011 roku zamek odwiedziły też trzy zagraniczne telewizje: rosyjska, francuska i – na początku tego tygodnia – ekipa TVP Info.

W 2012 roku w wyniku wojny domowej w Syrii zamek i znajdująca się u jego podnóża wioska al-Hisn zostały zajęte przez rebeliantów, którzy utrzymali się tam do 20 marca 2014 roku. Według oficjalnej wersji odbicie zamku możliwe było dzięki zdobyciu przez armię syryjską (SAA) sąsiedniego wzgórza, skąd rozpoczęto ostrzał snajperski pozycji rebeliantów. Przedstawiciele SAA twierdzą też, że armia syryjska nie podejmowała działań, które mogłyby narazić zamek na zniszczenia. Inne relacje mówią jednak o kilku bombardowaniach zamku przez syryjskie lotnictwo. Uderza fakt, że zniszczenia zamku są umiarkowane w porównaniu z niemal całkowitym zniszczeniem wioski al-Hisn.

Na zamku najbardziej ucierpiały schody na dziedzińcu przed wielką salą rycerską i część elementów architektonicznych jej krużganku. Według Mustafy stało się to w wyniku eksplozji podczas ćwiczeń rebeliantów okupujących zamek. Stwierdził on również, że rebelianci kopali w zamku w poszukiwaniu skarbów i starych artefaktów, które zamierzali następnie sprzedać.

Spotkane na zamku dwie Syryjki, Rana i Mirna, uznały, że największym problemem jest obecnie brak turystów. Podobnego zdania był też Mustafa, który dodał, że władze syryjskie starają się zrekonstruować zniszczone elementy, wykorzystując oryginalne materiały budowlane. Rana, która jeszcze przed wojną domową wyjechała do Niemiec, a teraz przyjechała odwiedzić swoją kuzynkę Mirnę, dodała też, że brak turystów bardzo negatywnie wpływa na sytuację ekonomiczną wielu Syryjczyków i to właśnie powoduje, że uciekają do Europy przed biedą.

Znajdująca się u podnóża zamku wioska al-Hisn w 2011 roku zamieszkana była przez około da tysiące rodzin. Byli to przeważnie sunnici, choć mieszkało tam też około 60 rodzin chrześcijańskich. Dotychczas do wioski wróciło 300 rodzin.

Krak de Chevaliers to jeden z sześciu obiektów w Syrii wpisanych na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Dwa z nich są obecnie pod kontrolą rebeliantów, dwa – ruiny Palmyry i stare miasto Aleppo – zostały poważnie zniszczone w trakcie wojny domowej w Syrii. Krak des Chevaliers został wpisany na listę UNESCO w 2006 roku wraz z cytadelą Saladyna, znajdującą się w prowincji Latakia.

Krak des Chevaliers został wybudowany w XI wieku jako kurdyjska twierdza Hisn al-Akrad. W 1099 roku podczas pierwszej wyprawy krzyżowej został zdobyty przez Rajmunda IV z Tuluzy, a od 1142 roku stał się siedzibą zakonu rycerskiego Szpitalników, którzy znacznie go rozbudowali. W 1271 roku zajął go mamelucki sułtan Bajbars. Gdy w 1291 roku krzyżowcy zostali ostatecznie wyparci z Ziemi Świętej, zamek zaczął popadać w ruinę.

Krak de Chevaliers wznosi się nad doliną zwaną chrześcijańską, ze względu na liczne znajdujące się tu klasztory i zamieszkujących tutejsze wioski chrześcijan. Tylko około 5-7 procent miejscowej ludności to muzułmanie. Jednym z miasteczek znajdujących się w tej dolinie jest niewielka Marmarita. Słynie ona z klasztoru św. Jerzego, którego historia sięga V wieku. Miejscowi mnisi wierzą, że przez jedną z bram znajdującej się tu wcześniej rzymskiej świątyni wjechał sam św. Jerzy, który był legionistą w służbie cesarza Dioklecjana. W 303 roku został przez niego ścięty za odmowę udziału w prześladowaniu chrześcijan.

Dziś w Marmaricie mieszkają też liczni chrześcijańscy uchodźcy z Hims. Miejscowi jezuici we współpracy z fundacją Pomoc Kościołowi w Potrzebie objęli opieką około 2 tysiące rodzin. Opłacają im czynsz, a także dają paczki żywnościowe i środki sanitarne. Zdaniem miejscowego księdza Walida każdy, kto może, stara się jednak wyjechać stąd za granicę. Powodem jest bieda i brak perspektyw. Przed 2011 roku Marmarita była ważnym ośrodkiem turystycznym ze względu na Krak des Chevaliers i pobliskie klasztory. Teraz turystów nie ma i panuje bezrobocie.

Tagi:

Mogą Ci się również spodobać

Norwegowie zbudują najdłuższy podwodny tunel

Norweski parlament zatwierdził plan budowy podmorskiego tunelu Rogfast. Liczący 25,5 km tunel będzie najdłuższą ...

UOKiK przeciw kantorom, turyści się skarżą

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wszczął postępowania przeciwko dwóm przedsiębiorcom prowadzącym kantory sprzedaży ...

Betlej: Za mało ekonomii w turystyce

Dokładniejsze śledzenie procesów ekonomicznych i społecznych pozwoliłoby branży touroperatorskiej lepiej przewidywać koniunkturę na zagraniczne ...

Podlasie inwestuje w wędkarzy

Przystań wędkarska, sklep rybny, rozbudowa pensjonatów czy inwestycje gastronomiczne – to przykłady projektów, które ...

W zeszłym roku w samolotach zginęło 236 ludzi

W 2016 roku doszło do 65 wypadków lotniczych, w których zginęło 236 osób – ...

Nocny burmistrz nie zagości w Krakowie

Nocny burmistrz może i przydałby się w Krakowie, lecz próba jego powołania odbyła się ...