Podczas 48. sesji Komitetu Światowego Dziedzictwa UNESCO, który 26 i 27 lipca obradował w Busan w Korei Południowej, jednogłośnie zaakceptowano wniosek Tunezji o wpisanie miasteczka Sidi Bou Said na listę światowego dziedzictwa UNESCO – pisze Tunezyjski Urząd ds. Turystyki w komunikacie.

Dziedzictwo historyczne i duchowe

Dossier zgłoszone przez tunezyjskie władze miało tytuł „Sidi Bou Said: śródziemnomorskie centrum inspiracji kulturowej i duchowej”. Położone na malowniczym wzgórzu z rozległym widokiem na Zatokę Tuniską miasteczko słynie z tradycyjnej architektury w stylu arabsko-andaluzyjskim, urokliwych uliczek i roli, jaką od ponad wieku odgrywa jako mekka artystów, w szczególności malarzy i intelektualistów z całego świata.

Osada rozwinęła się wokół grobu sufickiego mistrza Abou Saïda Khalafa Ibn Yahyi El-Tamimiego El-Béjiego z przełomu XII i XIII wieku, co nadaje jej dodatkowo wyjątkowy wymiar duchowy. To na cześć tegoż mistyka miasteczko zwie się dzisiaj Sidi Bou Said. 

Czytaj więcej

Grecki Olimp na liście UNESCO. Premier: „To ważne osiągnięcie narodowe”

Nowy status, nowa ranga

Wpis ma również ważne znaczenie formalne – dotychczas Sidi Bou Said było traktowane jako część stanowiska archeologicznego w Kartaginie (wpisanej na listę UNESCO w 1979 roku). Teraz uzyskuje w rejestrze status samodzielny, co potwierdza jego odrębną i wyjątkową wartość uniwersalną.

Proces aplikacyjny rozpoczął się w lutym 2024 roku, a oficjalne dokumenty złożono w lutym 2025 roku. Dokumentacja powstała pod nadzorem tunezyjskich organów, w tym Ministerstwa Kultury, Ministerstwa Spraw Zagranicznych, Narodowego Instytutu Dziedzictwa, licznych instytucji krajowych i przy wsparciu Funduszu Afrykańskiego Dziedzictwa Światowego.

Sidi Bou Said to już dziesiąty obiekt z Tunezji na liście światowego Dziedzictwa UNESCO – kraj ten umacnia pozycję jednego z najlepiej reprezentowanych państw w Afryce i świecie arabskim.

Pozostałe obiekty to:

Medyna w Tunisie (obiekt kulturowy, 1979)

Stanowisko archeologiczne w Kartaginie (obiekt kulturowy, 1979)

Amfiteatr w Al-Dżamm (obiekt kulturowy, 1979)

Park Narodowy Aszkal (jedyny obiekt przyrodniczy, 1980)

Punickie miasto Karkawan wraz z nekropolią (obiekt kulturowy, 1985)

Wielki meczet wraz z medyną w Kairuanie (obiekt kulturowy, 1988)

Medyna w Susie (obiekt kulturowy, 1988)

Stanowisko archeologiczne Thugga (obiekt kulturowy, 1997)

Wyspa Dżerba (obiekt kulturowy, 2023)

Czytaj więcej

Gdynia na liście światowego dziedzictwa UNESCO. „Dzień, który zapisze się w historii miasta”