Kariera zawodowa i emerytura mogą poczekać. Ruszają w podróż zanim się zestarzeją

Dla profesjonalistów po trzydziestce, którzy zamiast kolejnego awansu wybierają plecak, pociągi i małe pensjonaty daleko od utartych tras, taka pauza to nie zawodowa luka, lecz świadoma inwestycja w jakość życia i trwałość energii zawodowej.

Zjawisko to dotyczy głównie przedstawicieli klasy średniej, pracowników sektora kreatywnego, IT, marketingu, finansów i wolnych zawodów. Nie są to ludzie wypadający z rynku pracy, ale aktywni profesjonaliści, którzy traktują przerwę jako element długoterminowego planowania kariery.

Dla wielu z nich taka „mikroemerytura” oznacza zmianę rytmu życia, wolniejsze poranki w innym kraju, długie przejazdy koleją przez kontynenty i naukę lokalnych zwyczajów i kuchni. Taka przerwa coraz rzadziej postrzegana jest jako luka w CV, a coraz częściej jako świadoma decyzja życiowa.

Młodzi nie chcą odkładać podróży do emerytury

Jak zauważa dziennik „The New York Times” w jednym z reportaży poświęconych nowym modelom pracy, jednym z głównych powodów tej zmiany jest rosnąca świadomość ograniczeń zdrowotnych i fizycznych, które mogą uniemożliwić realizowanie ambitnych planów w późniejszym wieku.

Jedna z bohaterek reportażu podkreśla, że zdała sobie sprawę, że nie chce czekać do 65. roku życia, aby zacząć żyć. W praktyce oznacza to decyzję, by wymagające podróże, takie jak długie trekkingi, wielotygodniowe wyprawy czy powolne przemieszczanie się między krajami, realizować wtedy, gdy ciało jest na to wystarczająco sprawne. Tego typu deklaracje coraz częściej pojawiają się także w badaniach dotyczących młodszych pokoleń pracowników.

Czytaj więcej

Nowe Trendy

Airbnb stawia na zamienniki popularnych miejsc. Zamiast ścisku, spokój i autentyzm

Airbnb oficjalnie wpisuje trend „destination dupes” do swojej strategii i promuje tańsze, mniej z...

Analiza opublikowana przez Forbes Coaches Council wskazuje, że pokolenie Z i młodsi milenialsi oczekują od pracy większej elastyczności, możliwości przerw regeneracyjnych i prawa do czasowego wycofania się bez trwałych konsekwencji zawodowych. Ciągłość zatrudnienia przestaje być dla nich nadrzędną wartością, ustępując miejsca zdrowiu psychicznemu, autonomii i poczuciu kontroli nad własnym czasem. Przekłada się to bezpośrednio na sposób podróżowania, który staje się wolniejszy, dłuższy i coraz częściej odbywa się poza klasycznymi urlopowymi schematami.

W praktyce oznacza to realizację wymagających aktywności, takich jak kilkutygodniowe trekkingi w Patagonii czy długie podróże po Ameryce Południowej i Azji, w trakcie aktywności zawodowej, a nie po jej zakończeniu. Mikroemerytura sprzyja tak zwanemu slow travel, rozumianemu jako przemieszczanie się lądem, dłuższe pobyty w jednym miejscu i budowanie relacji z lokalnymi społecznościami. Zgodnie z raportem „Travel Trends 2026” coraz więcej osób traktuje długie podróże jako formę regeneracji i zmiany perspektywy, a nie klasyczny urlop. Przerwa od pracy staje się elementem cyklu zawodowego, a nie jego zakończeniem.

Dłuższe przerwy w pracy na podróże zapobiegają wypaleniu zawodowemu

Trend ten wpisuje się w realia gospodarcze połowy lat 20. XXI wieku. Wysoka inflacja, niestabilność systemów emerytalnych i ograniczone zaufanie do długoterminowych prognoz finansowych sprawiają, że odkładanie satysfakcji na później coraz częściej postrzegane jest jako strategia obarczona ryzykiem.

Czytaj więcej

Nowe Trendy

Gdy zachodzi słońce, zaczyna się zwiedzanie. Nowy trend w turystyce

W obliczu ekstremalnych upałów i coraz większego natłoku turystów w ciągu dnia, wiele miast przen...

Według analiz cytowanych przez NYT decyzja o mikroemeryturze wynika z racjonalnej kalkulacji. Lepiej wykorzystać czas i sprawność fizyczną teraz niż liczyć na niepewną przyszłość, zwłaszcza że poczucie, że nie jest się wyłącznie swoją pracą, staje się kluczowe dla zachowania równowagi psychicznej.