Reklama

Stargard już nie Szczeciński

Miasto Stargard pozbyło się z nazwy przymiotniska Szczeciński. Wraz z wybiciem północy wróciło do historycznej, pierwszej nazwy
Fot. PAP/Marcin Bielecki

Fot. PAP/Marcin Bielecki

Foto: PAP

Towarzystwo Przyjaciół Stargardu walczyło o zmianę nazwy 16 lat, tłumacząc, że przymiotnik dodany w 1952 roku jest niepotrzebny.

Piotr Styczewski z magistratu mówi, że stargardzianie od pewnego czasu przyzwyczajali się do nowej nazwy. W siedzibach urzędu miejskiego zostały wymienione tablice informacyjne, urzędnicy mają nowe pieczątki. Poza tym nowe tablice witają podróżnych wjeżdżających do miasta. Z wyliczeń Urzędu Miejskiego w Stargardzie wynika, że zmiana szyldów, pieczątek, wizytówek i dokumentów w podmiotach samorządowych kosztowała 50 tysięcy złotych.

Jak mówi Styczewski, mieszkańcy Stargardu nie mają obowiązku natychmiastowego wymieniania dokumentów - dowodów osobistych, praw jazdy czy dowodów rejestracyjnych.

Stargard, czyli stary gród (źródło: Wkipedia)

Na przestrzeni prawie dziewięciuset lat nazwa miasta zmieniała się wielokrotnie. Nazwa Stargard ma niewątpliwie pochodzenie słowiańskie i stanowi charakterystyczną dla języka pomorskiego postać nazwy „stary gród", występującej w różnych formach na całej Słowiańszczyźnie. Część gard w dialektach Słowian pomorskich oznacza po prostu miasto albo gród i w tej formie do dziś przetrwała w języku kaszubskim. Nie doszło tu do metatezy (przestawki) i pozostała niezmieniona, w pozostałych językach słowiańskich zaszła metateza i dlatego po polsku jest gród, po czesku hrad, po rosyjsku gorod. Nazwa jest zrostem przymiotnika stary i apelatywu grod (pol. gród).

Reklama
Reklama

Inne wytłumaczenie nazwy miasta prezentuje Stampa. Uważa on, że Stargard pochodzi od duńskiej zbitki starn (gwiazda) i gate (brama) tłumaczonej jako Gwiezdna Brama. Jego tezę mogą popierać średniowieczne monety i pieczęcie Stargardu. Trzynastowieczne brakteaty na awersie zdobione były jednowieżową bramą z trzema sześcioramiennymi gwiazdami, na późniejszych monetach znajdowała się trzywieżowa brama z sześcioramienną gwiazdą w przepuście. Pierwsza zachowana do dziś pieczęć Stargardu, pochodząca z XIV wieku, także przedstawia motyw znany ze wcześniejszych brakteatów.

Po raz pierwszy wzmianka o nazwie miasta pojawiła się w 1124, kiedy to kronikarz Ebbo, opisujący misję św. Ottona z Bambergu wspomniał jego pobyt w grodzie Castro Zitarigroda. Kolejny zapis pochodzi z 1140, kiedy to Castro Stargrod wymieniony był w bulli papieża Innocentego II, jako gród mający należeć od tej pory do biskupstwa w Wolinie.

W późniejszym czasie spotykamy wiele form podobnie brzmiących:

Przed 1945 niemiecka nazwa brzmiała Stargard in Pommern (Stargard na Pomorzu) lub Stargard an der Ihna (Stargard nad Iną).

W Atlasie nazw geograficznych Słowiańszczyzny Zachodniej ks. prof. Stanisława Kozierowskiego z 1934 roku polska nazwa miasta podana jest w formie Starogard.

Pierwszą powojenną nazwą miasta był Starogród, a następnie Starogard nad Iną. W 1946 r. wprowadzono urzędowo nazwę miasta Stargard. W 1950 wprowadzono urzędowo nazwę miasta Stargard Szczeciński. Nazwa miasta kolejny raz została zmieniona 1 stycznia 2016 przyjmując postać Stargard.

Zanim Wyjedziesz
Wielkie Muzeum Egipskie otwarte. Na razie na próbę
Materiał Promocyjny
Bezpieczeństwo to nie dodatek. To fundament systemu płatności
Turystyka
Nowa opłata dla turystów? Koszt wypoczynku może wzrosnąć
Turystyka
Dolina Sanu i Wisły: pięć perełek, które zaskakują
Reklama
Reklama
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
Reklama