Na kogo skarżą się pasażerowie?

Trzeba przyznać, że choć irlandzka linia jest największym przewoźnikiem na polskim rynku, ma wyjątkowo krótki czas nawrotu na lotniskach. Wyraźnie widać, że nastawienie do klienta uległa w tym wypadku radykalnej zmianie na lepsze.

Na słynnej już stronie „Hate Ryanair", gdzie mogą się wpisywać niezadowoleni pasażerowie, też jest jakby mniej kąśliwych uwag. A niektóre z nich można ocenić jako żenujące, jak chociażby ocenę elegancji mundurów personelu pokładowego.

Procentowo niewiele skarg na Ryanaira było tego lata także w innych dużych krajach Europy. W Niemczech irlandzkiej linii nie ma w pierwszej 5. najczęściej zawodzących przewoźników (najwięcej skarg jest na Air Berlin). W Wielkiej Brytanii niezadowolonych było 6 procent jego klientów, ale już w Hiszpanii, gdzie w tym roku wyraźnie rozwinął działalność, przewoźnik ma już 18 procent udział w puli skarg. Na pierwszym miejscu listy refund.me w Wielkiej Brytanii, Francji i Hiszpanii jest za to właśnie Vueling.

Zdaniem Eve Buechner, która założyła i prowadzi teraz refund.me, polscy pasażerowie w dalszym ciągu nie są świadomi swoich praw, w związku z czym często nie zgłaszają wniosków o odszkodowanie, chociaż prawnie im się ono należy. Przy tym najwięcej wniosków dotyczy odszkodowania za opóźnienie, które zależnie od odległości docelowego portu wynosi, zgodnie z unijnym rozporządzeniem, od 250 do 600 euro.

Zdarza się jednak, że linie mają oprócz unijnych także własne procedury odszkodowawcze. Na przykład, kiedy w porannym rejsie Lufthansy na trasie Warszawa - Frankfurt na początku września 2015 okazało się, że niemiecki personel naziemny nie załadował cateringu dla klasy biznes, linia każdemu z pasażerów wypłaciła odszkodowanie w wysokości 25 euro, chociaż w Warszawie udało się jej w ostatniej chwili „zorganizować" rogaliki, kawę i herbatę. A przecież jest mało prawdopodobne, że którykolwiek z biznesowych pasażerów niemieckiego przewoźnika pomyślał o tym, iż za niepełny serwis należy mu się odszkodowanie.